Terug Home Opvolgend muurgedicht
Bookmark and Share

Chris Abani , Ode to Joy

Chris Abani , Ode to Joy

Dichter: Chris Abani, Nigeria, 1966
Gedicht: Ode to Joy
Locatie: Levendaal 81 (hoek Gerestraat), Leiden
Sinds: september 2004 (nummer 96)

Engels
Ode to Joy

John James, 14
Refused to serve his conscience up
to indict an innocent man
handcuffed to chair; they tacked his penis
to the table
with a six inch nail
and left him there

to drip
to death
3 days later

Risking death; an act insignificant
in the face of this child's courage
we sang:

Oje wai wai,
Moje oje wai, wai.*

Incensed
they went
on a killing rampage

Guns
knives
truncheons

even canisters of tear-gas,
fired close up or
directly into mouths, will
take the back
of your head off

and many men
died singing,
that night.

Notes caught,
surprised,
suspended
as blows bloodied mouths
clotting into silence.

(Uit: Christopher Abani, Kalakuta Republic,
Al Saqi, 2001)

Nederlands
Ode aan de vreugde

John James, 14,
weigerde zijn geweten te verkopen
om een onschuldige aan te geven.
Vastgebonden aan een stoel; ze nagelden z'n penis
aan de tafel
met een spijker van vijftien centimeter
en lieten hem daar achter

druppend
tot de dood
3 dagen later.

De dood riskerend - een onbetekenende daad
bij de moed van dit kind -
zongen we:

Oje wai wai,
Moje oje wai, wai.*

Gebelgd
ondernamen ze een
moordtocht.

Geweren
messen
knuppels

zelfs traangasgranaten
dichtbij of direct
in monden ontstoken, zullen
je achterhoofd
eraf blazen

en velen
stierven zingend
die nacht.

Noten bij verrassing
gegrepen,
wachtend
terwijl klappen bebloede monden
tot stilte stolden.

(Vert. Jabik Veenbaas;
uit: Maar mijn hart is onvergankelijk / My Heart is Unending
Selected Poems in Bilingual Dutch/English Edition,
Wagner and Van Santen, 2003)


*Oje wai wai, Moje oje wai, wai zijn woorden uit het Igbo. Het zijn kreten die in oorlogstijd door krijgers worden geuit (Voetnoot bij de vertaling van het gedicht).


Op

Achtergrond

Chris Abani (Nigeria, Afikepo, 1966) begon al jong te schrijven en publiceerde totnogtoe twee romans, 'Masters of the Board' (Delta, 1985) en 'Sirocco' (Swan, 1987). Verder schreef hij enkele toneelstukken en twee gedichtenbundels, getiteld 'Kalakuta Republic' (Saqui, 2000) en 'Daphne’s Lot' (Red Hen Press, 2003). In juni 2003 verscheen in Nederlandse vertaling een selectie uit zijn werk bij uitgeverij Wagner & Van Santen onder de titel 'Maar mijn hart is onvergankelijk'.

Zijn boeken brachten Abani meteen in conflict met het repressieve Nigeriaanse bewind. Hij was nog maar achttien jaar toen men hem arresteerde en in het gevang wierp, uit ergernis over de inhoud van zijn eerste roman. Na zes maanden kwam hij vrij, om de strijd onmiddellijk voort te zetten. Als lid van een ‘guerilla-theatergroep’ voerde hij kritische stukken op voor de deuren van openbare gebouwen. Dit leidde opnieuw tot zijn arrestatie, en nu werd hij opgesloten in 'Kiri Kiri', een van de zwaarst bewaakte gevangenissen van het land.

Abani legt in veel van zijn gedichten getuigenis af van zijn gevangeniservaringen. Hij vertelt door welke hel hij ging in uren van eenzame opsluiting. Hij beschrijft hoe de gevangenen seksuele relaties met elkaar aangaan, op zoek naar wat warmte, maar ook hoe die gedwongen seksuele contacten sommigen tot waanzin drijft. Hij verhaalt hoe medegevangenen meedogenloos worden geŽxecuteerd door dronken bewakers die uit zijn op een verzetje. Het mooist is misschien het vers waarin hij het uur van zijn vrijlating schildert: 'Koude, zoete Coca-Cola prikkelt je / tot tranen toe.'

Het zijn gruwelijke beelden die Chris Abani voor ons oproept. Maar aan de noodzaak ervan hoeft niemand te twijfelen. Abani behoort tot de dichters die stem geven aan Nigeria’s diepgevoelde verlangen naar vrijheid.

(Jabik Veenbaas in Literair tijdschrift Revolver)


Op

Chris Abani over verhalen uit Afrika

 

 

In dit zeer persoonlijke praatje zegt de Nigeriaanse schrijver Chris Abani dat “wat we weten over hoe te zijn wie we zijn” uit verhalen komt. Hij zoekt naar het hart van Afrika door haar gedichten en vertellingen, zijn eigen vertellingen inbegrepen.

(TED Ideas worth spreading, juni 2007)


Op

Links    :

Op Terug Home Opvolgend muurgedicht