Terug Home Opvolgend muurgedicht
Bookmark and Share

I.K. Bonset (ps. Theo van Doesburg) , X-Beelden

I.K. Bonset (ps. Theo van Doesburg),	X-Beelden


Dichter: I.K. Bonset (ps. Theo van Doesburg), Nederland, 1883 - 1931
Gedicht: X-Beelden
Locatie: Ir. Driessenstraat 11 (in "De Zaak"), Leiden
Sinds: 13 november 2002
Let op: Dit muurgedicht maakt geen deel uit van het project van de stichting TEGEN-BEELD.


Nederlands
X-Beelden

                          hé   hé   hé
                          hebt gij 't lichaamlijk ervaren
                          hebt gij 't lichaamlijk ervaren
                          hebt gij 't li CHAAM lijk er VA ren
On
__  ruimte en
__  tijd
verleden  heden  toekomst
het  achterhierenginds
het  doorelkaâr  van  't niet  en  de  verschijning

                          kleine verfrommelde almanak
                          die men ondersteboven leest

MIJN  KLOK  STAAT  STIL
z	uitgekauwd sigaretteeindje op 't WITTE SERVET
 i
  g
   -
    z
     a
      g

vochtig bruin
ontbinding
GEEST
346                   VRACHT  AU  TO  MO  BIEL
    S
   R
  A      trillend onvruchtbaar middelpunt
 W
D
caricatuur der zwaarte
uomo electrico
                          rose en grauw en diep wijnrood
de scherven van de kosmos vind ik in m'n thee

____________
Aantekening: On te lezen nuln;
                   __  ruimte en __  tijd : te lezen min ruimte en min tijd.


Op

Uitgezocht door:

Muurgedichtenschilder Jan Willem Bruins. Samen met Simone Régouw als coördinatrice van "De Zaak", een op 13 november 2002 officiëel geopend dagbestedingsprogramma van Parnassia voor dak- en thuislozen en (ex)verslaafden in Leiden, zocht hij naar een gedicht dat enigszins toepasselijk zou zijn bij de lokatie. Dit resulteerde in twee gedichten: "The early seventies" als keuze van Simone en "X-Beelden" van I.K. Bonset (pseudoniem van Theo van Doesburg) als keuze van Jan Willem. Het dilemma werd opgelost door beide gedichten in één muurgedicht te combineren.

Ook op deze site: de tekst van Bart Chabot en het muurgedicht Lobelia I van Bonset, dat wel officieel deel uitmaakt van het project van TEGEN-BEELD.


Op

Opening De Zaak

Op woensdag 13 november 2002 vindt de officiële opening plaats van De Zaak, een dagbestedingsprogramma van Parnassia voor dak- en thuislozen en (ex-)verslaafden in Leiden.

De deuren van De Zaak, gevestigd aan de Ir. Driessenstraat 11 te Leiden, worden om 16.30 uur geopend. Om 17.00 uur houdt Simone Régouw, coördinator van De Zaak, een openingstoespraak.

De openingshandeling wordt vervolgens verricht door:

  • wethouder Hans Buijing (Welzijn);
  • de heer C.W. van der Meer, psychiater en directeur Zorg van het Circuit Verslavingszorg van Parnassia;
  • mevrouw S. Régouw, coördinator van De Zaak;
  • één van de deelnemers van De Zaak.

De Zaak wordt uitgevoerd door het Circuit Verslavingszorg van Parnassia, psychomedisch centrum en is op initiatief van de gemeente Leiden totstandgekomen. Bij De Zaak doen dak- en thuislozen en (ex-)verslaafden ervaring op met diverse activiteiten.

Binnen het gestructureerde programma kunnen de deelnemers op een veilige manier -en in hun eigen tempo- hun capaciteiten (her)ontdekken en ontplooien. Door met anderen bezig te zijn ontwikkelen ze tevens de noodzakelijke sociale vaardigheden. De Zaak is open maandag t/m donderdag van 09.00 tot 16.00 uur.

(Persbericht Gemeente Leiden 12 november 2002)


Op

'De Zaak is een enorm succes'

Dagbestedingscentrum voor daklozen nu officieel geopend

Eigenlijk is het best snel gegaan. In de zomer hadden ze een pand, op 30 september gingen de deuren open en woensdag was de officiële opening door wethouder H. Buijing van dagbestedingscentrum De Zaak aan de Ir. Driessenstraat. Het is opgezet door de afdeling Maatschappelijke Integratie van Parnassia en staat open voor dak- en thuislozen, om hen een redelijk alternatief voor het doelloos zwerven op straat te bieden.

Overigens ging niet het hele traject zo vlot. Voordat De Zaak zich daadwerkelijk kon gaan vestigen moesten eerst een hoop problemen met de buurt worden uitgevochten. Die zagen de komst van een ontmoetingsplaats voor zwervers en junks in hun wijk aanvankelijk totaal niet zitten. Maar de ergste hobbels lijken te zijn genomen. Want tijdens de officiële opening kwamen ook tal van buurtbewoners een kijkje nemen. Omdat ze De Zaak inmiddels accepteren. Of gewoon uit nieuwsgierigheid.

De grote aanloop deed coördinator Simone Regouw in elk geval veel goed. "De Zaak is een enorm succes'', hield ze de aanwezigen voor. "Toen we begonnen, kwamen er dagelijks acht tot tien mensen naar ons toe. Ons streefgetal was ongeveer 25 deelnemers per dag. En daar zitten we nu al bijna aan.'' Een mooi promopraatje? "Nee hoor'', zegt Hamid met grote stelligheid. Hij is een van de vaste deelnemers aan het dagprogramma. "Er komen hier elke dag zeker twintig bezoekers. Als het er niet meer zijn. Vroeger hing ik overdag een beetje buiten, bij mooi weer. Bij slecht weer zocht ik de winkels op. Of iets anders waar je overdekt de dag door kon komen.''

"Er komen zelfs al dak- en thuislozen uit Alphen aan den Rijn en Katwijk naar De Zaak'', zegt Regouw met gepaste trots. "De Zaak is immers niet alleen voor Leiden, maar voor de hele regio. Vanuit Alphen en Katwijk worden ze naar ons doorverwezen. Dat geeft toch wel aan hoeveel behoefte er bestaat aan dagbestedingsprojecten.''

En dat klopt. In elk geval volgens Hamid. "Je kunt hier van alles doen. Timmeren, koken, muziek maken, computeren of een spelletje spelen. Ik kook graag. Ik kom hier dan ook vier dagen per week.'' Precies het aantal dagen dat De Zaak wekelijks geopend is.

En je kunt natuurlijk gewoon wat hangen en babbelen. Naast de keuken zit een aantal mannen aan een tafeltje. Te keuvelen over van alles en nog wat, sigaretje erbij. Voor wie af en toe boodschappen doet in Hoogvliet zijn het bekende gezichten. De vaste bewoners van de bushokjes aan de Korevaarstraat, doorgaans met een blik Aldi-bier in de hand. Nu zitten ze aan de koffie. In De Zaak mogen de bezoekers geen drugs of alcohol gebruiken. "Wij proberen hier mensen die het contact met de maatschappij kwijt zijn geraakt erbij te houden'', zegt Regouw. "Voor hen moet dit geen huis, maar een thuis zijn.''

(Timoteus Waarsenburg in het Leidsch Dagblad van donderdag 14 november 2002)


Op

Opvangcentrum wijst veel zwervers de deur

Vooral zwervers die op straat weinig overlast veroorzaken vinden overdag onderdak in het nieuwe opvangcentrum voor dak- en thuislozen aan de Ir. Driessenstraat. ,,Ik stuur de mensen weg die hier alleen willen rondhangen'', zei Simone Regouw, coördinatrice van De Zaak, vrijdagmiddag tijdens een werkbezoek van de PvdA.

Sinds de opening op 30 september is het dagbestedingscentrum van Parnassia in gebruik bij een vaste groep van ongeveer twaalf dak- en thuislozen. De belangstelling voor het opvangcentrum is wel groter, maar deelnemers mogen alleen naar binnen als ze bereid zijn aan een aantal werkzaamheden mee te doen. En dat is voor de meeste zwervers te veel gevraagd.

Het beleid heeft tot gevolg dat de groep zwervers die in de stad voor de meeste overlast zorgt, nog steeds op straat loopt. Het gaat dan onder meer om de categorie zware heroïne- en alcoholverslaafden. ,,De groep die hier komt geeft de minste overlast in de stad'', hield wijkagent Maarten Spaan het clubje PvdA'ers voor. Onder hen bevond zich Kamerlid Klaas de Vries.

Toch zijn zowel Regouw als Spaan, die bij de politie contactpersoon dak- en thuislozen is, tevreden over het functioneren van De Zaak. ,,De groep die ik hier wilde hebben, zit hier inmiddels'', aldus Spaan.

Dat in de nabije omgeving van het opvangcentrum regelmatig veel zwervers op straat hangen is volgens Regouw onvermijdelijk. ,,Zoals het groepje in het bushokje hier vlak voor de deur, waarover buurtbewoners wel eens klagen. Maar die zaten er al toen wij nog niet open waren. Het gaat hier om vier uur dicht en dan is er niets anders voor deze groep open. Dan vertrekken ze hier en zeggen: we gaan zuipen.''

In De Zaak is alcohol en drugsgebruik verboden. Wie toch een verboden middel gebruikt, wordt voor bepaalde tijd geschorst. De politie treedt regelmatig op tegen daklozen die op straat alcohol nuttigen, bijvoorbeeld in het bushokje. Ze krijgen het verzoek weg te gaan of ontvangen een boete.

Leiden telt 'officieel' zo'n 350 zwervers die De Bakkerij aan de Oude Rijn als postadres hebben. Volgens wijkagent Spaan geeft dat getal een vertekend beeld. ,,Ik denk dat het er niet meer dan vijftig zijn'', aldus de wijkagent. ,,Ik ben er heilig van overtuigd dat er veel misbruik van sociale uitkeringen onder die groep van 350 personen voorkomt.'' De wijkagent denkt dan bijvoorbeeld aan gescheiden mannen die bij hun ex inwonen.

De totstandkoming van De Zaak ging niet zonder slag of stoot. Toen Parnassia met het plan voor het dagbestedingscentrum kwam stuitte dat op veel verzet bij de buurtbewoners. Zij vreesden voor een toename van drugsoverlast. Volgens Regouw zijn de klachten van buurtbewoners afgenomen.

(Erna Straatsma in het Leidsch Dagblad van zaterdag 14 december 2002)


Op

Coördinator opvangcentrum daklozen moet veld ruimen

De coördinatrice van daklozenopvang De Zaak, Simone Regouw, is door Parnassia op non-actief gesteld. Onvrede over haar functioneren is de oorzaak van haar vertrek. Regouw was sinds oktober in dienst als coördinatrice van de nieuwe daklozenopvang aan de Ir. Driessenstraat.

De leiding in bet centrum is overgenomen door Johan den Dulk, die niet wil ingaan op het vertrek van Regouw. "U zult begrijpen dat ik niet kan ingaan op vragen over het functioneren van personeelsleden. Dat zou niet netjes zijn. Maar mevrouw Regouw gaat niet meer op De Zaak werken. Ze krijgt elders bij Parnassia een baan." Parnassia is een psychomedisch centrum, met vestigingen in de wijde omtrek van Leiden.

Regouw, die vanochtend niet voor commentaar bereikbaar was, zei eind vorig jaar dat ze 'veel daklozen wegstuurde'. Zwervers die onderdak zochten in De Zaak; maar geen zin hadden in een uitgebreid dagprogramma, mochten niet naar binnen. Een vaste groep van ongeveer twaalf daklozen bezocht toen dagelijks het centrum.

Volgens Den Dulk is het niet de de bedoeling om het roer bij De Zaak om te gooien. "Dit is een vrij uniek project en dat moet zich ontwikkelen. Ik weet zeker dat dat goed gaat komen. Als u nu komt kijken kunt u zien dat er twintig man binnenzitten. We hebben in een zeer korte tijd de target van 25 cliënten gehaald en nu gaan we de diepte in."

De Zaak is gevestigd in het voormalige LDM-gebouw tegenover Albert Heijn en bedoeld als dagbestedingproject voor dak- en thuislozen. Begin 2002 sprak Parnassia over een project dat ruimte moest bieden aan 50 personen. Zwervers en junks moeten in De Zaak onder meer verplicht meedoen aan (computer)cursussen. De Zaak is een tijdelijk project, omdat de locatie op termijn is bestemd voor woningbouw.

(Erna Straatsma in het Leidsch Dagblad van 25 februari 2003)


Op

Daklozen en verslaafden maken meubels bij De Zaak

Verslaafdenopvang De Zaak is een kleine meubelmakerij begonnen. De nieuwe coördinator van het project, Peter 't Hoen, wil op termijn ook een 'ijzerafdeling' opzetten. De daar gemaakte producten hoopt hij tegen kostprijs te kunnen verkopen aan buurtbewoners of de gemeente.
't Hoen is sinds 1 september de nieuwe coördinator van De Zaak, een jaar geleden opgezet als dagbestedingproject voor verslaafde dak- en thuislozen. Hij volgt Simone Regouw op, die in februari van dit jaar op non-actief werd gesteld door haar werkgever, psycho-medisch centrum Parnassia. Een conflict over de leiding in de verslaafdenopvang leidde tot overplaatsing van de vorige coördinator.

Na een periode van relatieve stilte is 't Hoen druk bezig om het project nieuw leven in te blazen. "Simone heeft best een moeilijke tijd gehad, met weinig collega's. Nu is het aantal medewerkers met mij erbij zes en hebben we ook nog twee vrijwilligers rondlopen. De houtafdeling loopt erg goed; ik denk dat er een heel klein productieprocesje inzit. We zijn nu bezig met het maken van tuinmeubelen. Het gaat me overigens niet om winst maken of zoiets. Ik zal al blij zijn als we in deze barre economische tijden ons materiaal kunnen terugverdienen'.

Op de binnenplaats van De Zaak aan de Middelstegracht staan de eerste resultaten van het timmerwerk te zien. 'Ik wil het hier opnieuw inrichten en er één grote tuin van maken. Er komt nieuwe bestrating en ik zet hier allemaal plantenbakken neer. En een barbecue. Het hoeft niet veel te kosten, maar ik wil dat De Zaak een nieuw, fris uiterlijk krijgt. Dat bij wijze van spreken de buurvrouw hier graag komt om een kopje koffie te drinken en ze zich dan helemaal veilig voelt."

't Hoen heeft, 'voor een prikkie', het interieur van een oude ijzerfabriek opgekocht en wil daar in De Zaak mee aan de slag. In de ruimte achter de houtafdeling wil hij diverse apparatuur neerzetten waarmee dak- en thuislozen kunnen werken. "Misschien kunnen we zoiets als dranghekken of afvalbakken maken voor de gemeente Leiden." Het is voorlopig nog een idee, want hij weet niet zeker of de spullen wel in de ruimte achter de houtafdeling passen. "Mocht het niet lukken dan is het ook geen ramp. Dan verscheep ik de hele boel naar Polen, daar kunnen ze het ook goed gebruiken."

In het begin mochten alleen gemotiveerde junks De Zaak inkomen, maar inmiddels zijn ook minder actieve daklozen welkom. Regouw stuurde in het verleden regelmatig passieve daklozen weg, maar 't Hoen heeft de lat wat lager gelegd. 'Activering' van dakloze junks en alcoholisten mag dan het doel zijn van Parnassia, maar in de praktijk is dat niet altijd haalbaar. "Sommige cliënten hebben ze nog aardig op een rijtje staan en kunnen op termijn misschien terug naar het arbeidsproces. Maar er zijn er ook die van het ganzenbord zijn afgevallen, waar niets meer mee aan te vangen is. De personen met double trouble. Die ernstige psychische problemen hebben en als zelfmedicatie drugs gebruiken. Nou goed, dat is meer de groep van pappen en nathouden. Ik laat ze hier wel binnen, mits ze zich aan de regels houden. Krijgen ze een warme hap en kunnen ze hun kleren wassen. Zodat ze niet als verschoppeling op straat leven. Je moet daar gewoon wat pragmatisch in zijn. In die zin doen wij ook aan een stukje overlastbeperking." De enige groep die niet naar binnen mag zijn illegalen. "De mensen moeten ergens geregistreerd zijn."

Een van de huisregels van De Zaak is dat bezoekers niet zwaar stoned of dronken binnenkomen. "Het zou ook onverantwoord zijn om hen vervolgens op de meubelafdeling te laten werken." Wie betrapt wordt bij het stiekem heroïne roken of alcohol drinken wordt op straat gezet. "De beheersbaarheid valt me tot nu toe mee. Je ziet nu dat je een soort sociale controle krijgt onder de vaste groep bezoekers." De drukste uren in de De Zaak zijn de ochtenduren. Dan zijn zo'n 20 tot 35 daklozen in het voormalige LDM-gebouw te vinden. Ze surfen en chatten op internet, timmeren, spelen toneel, kijken tv en drinken koffie. Na de warme hap om half één gaan de meeste bezoekers weer de straat op. "Helaas ja, dan zie je dat de meeste vogels weer gevlogen zijn", zegt 't Hoen, die elders in Nederland aan het kijken is hoe andere welzijnswerkers daklozen van de straat proberen af te houden en te 'activeren'.

Voor de nabije toekomst gaat 't Hoen samenwerken met de naastgelegen buurtwerkmaatschappij. Dit werkgelegenheidsproject werkt onder meer aan het opzetten van een daklozenkrant.

(Erna Straatsma in het Leidsch Dagblad van zaterdag 20 september 2003)


Op

Schrijvende lezers

Door Parnassia zijn inzake Regouw spelletjes gespeeld

Ik wil reageren op het artikel 'Daklozen en verslaafden maken meubels bij De Zaak' (LD 20/9). Als goede vriend van Simone Regouw was ik direct betrokken bij het proces, van op non-actief stellen van Regouw, tot aan haar ontslag via de kantonrechter.

Door Parnassia zijn inzake Regouw vreemde spelletjes gespeeld. Zo is nimmer de inhoud vrijgegeven van achter haar rug door medewerkers verzamelde verklaringen van zogenaamd verkeerd gedrag. Daar komt bij dat de telkenmale door Parnassia aangedragen alternatieve functies niet bleken te bestaan, of rap werden ingetrokken.

Daarna bleek het niet moeilijk Regouw van de tafel te knallen. Ik noem dit min gedrag. Het aanvankelijke doel van het laagdrempelige dagbestedingsprogramma De Zaak was om te trachten verslaafden zo mogelijk toe te leiden naar reguliere behandelcircuits. Dit doel blijkt met de komst van Peter 't Hoen te zijn verlaten, waarmee De Zaak een van de circa drie instellingen in Leiden is die voor dezelfde doelgroep ongeveer hetzelfde aanbod heeft, met drie synchrone geldstromen: belastinggeld door Leidenaars, of breder, opgebracht. Het gehele veld, inclusief de Leidse wethouder, duur betaalde Leidse ambtenaren en inmiddels ook de Leidse gemeenteraad, weet dat er subsidieoverlap is, zonder dat de doelgroep maximaal wordt bediend. Wat in Leiden - en het geldt uiteraard voor meer steden - voor de doelgroep echt nodig is, is één brede organisatie die 7 keer 24 uur actief kan zijn, met dag- en nachtopvang en actieve toeleidingsmogelijkheden naar de behandelcircuits.

Dit alles laat trouwens onverlet dat Peter 't Hoen, die ik eveneens lang ken, een uitstekende kracht is voor het werk.

(Ingezonden brief van Alfred Lagerweij, Voorschoten, in het Leidsch Dagblad van zaterdag 18 oktober 2003)


Op

Dak- en thuislozen vechten voor De Zaak

In 2000 maakte de komst van een dagopvang voor dak- en thuislozen aan de Ir. Driessenstraat nog veel emoties los bij buurtbewoners. Er werd gevreesd voor problemen met de veelal verslaafde bezoekers van De Zaak. De gemeente stelde daarom een maximale verblijf duur van vijf jaar vast voor de instelling. Nu, vier jaar later, doet De Zaak zelfs mee aan de Kunstroute en worden er kunstwerken geëxposeerd die door haar klanten zijn gemaakt.

De Zaak biedt iedere dag van negen uur 's ochtends tot vier uur in de middag opvang voor gemiddeld 25 dak- en thuislozen uit de regio Leiden. Projectcoördinator Peter 't Hoen weet als geen ander dat de aanwezigen vaak geen lieverdjes zijn: "De mensen die hier komen, zijn gehard door het leven. Velen hebben een drugsverleden en normen en waarden zijn bij sommigen vervaagd. Door deze mensen een dagbesteding te bieden, helpen we ze enorm. Sommige jongens en meiden bloeien helemaal op door hun aanwezigheid hier."

Don Verwoerdt is het daar helemaal mee eens. De voormalig dakloze Leidenaar ziet De Zaak als zijn vangnet. "Ik heb geen familie meer en maak moeilijk vrienden, omdat ik last heb van bindingsangst. Toen het leven voor mij tegenzat, had ik niemand om op terug te vallen." Hij is blij dat hij tegenwoordig dagelijks de zorgen van zich af kan zetten. "Als ik bang ben, of in de problemen zit, is erbij De Zaak altijd iemand om me op te vangen. Bovendien voel ik me hier nuttig en gerespecteerd, omdat je je ook echt op iets kunt richten."

Met dat 'iets' doelt Verwoerdt op de vele activiteiten die in het pand kunnen worden uitgeoefend. "We kunnen meubels maken, musiceren, computeren, schilderen en beeldhouwen. Gewoon nuttig en creatief bezig zijn, dat wil toch iedereen?" Daarnaast krijgen de aanwezigen tussen de middag een gezonde en voedzame lunch aangeboden. "En die smaakt altijd prima!", haast Verwoerdt zich te zeggen. Problemen met omwonenden zijn er in vier jaar nauwelijks geweest.

"Wij houden de daklozen namelijk juist van de straat", zegt 't Hoen. "En omdat ze dit initiatief zo waarderen, beseffen die jongens ook wel dat ze zich netjes moeten gedragen. Bij wangedrag zijn we streng en laten we de dakloze in kwestie niet meer binnen. Dat is gelukkig nog maar één keer voorgekomen." Linda Blok beaamt dat de buurt weinig overlast ondervindt van de sociale instelling. De 43-jarige bewoonster van de Middelstegracht merkt eigenlijk nooit wat. "Daar waren we in het begin wel bang voor, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat De Zaak gewoon goed werk verricht. Van mij mogen ze blijven."

En dat is juist wat projectcoördinator 't Hoen graag wil horen. "We zijn altijd heel open naar de bewoners toe en hebben een goede verstandhouding met de buurtbewoners en met de gemeente. Hopelijk kunnen alle partijen eruit komen om een langer verblijf veilig te stellen. We hebben het pand met z'n allen opgeknapt, de daklozen zitten hier goed en de omgeving heeft geen last van ons. Alle daklozen en medewerkers zouden gewoon dolgelukkig zijn als we hier in De Zaak kunnen blijven!"

(Hans Groenendijk in het Leidsch Dagblad van maandag 27 september 2004)


Op

Links    :

Op Terug Home Opvolgend muurgedicht