Jorge Luis Borges , El Apice - De Top

No te habrá de salvar lo que  dejaron
Escrito aquellos que tu miedo implora;
No  eres los otros y te ves ahora
Centro del laberinto que tramaron
Tus pasos. Ne te salva la agonía
De Jesús o de Sócratesni el fuerte
Siddharta de oro que aceptó lamuerte
En el jardin, al declinar el día.
Polvo tambíen es la palabra ascrita
Por tu boca. No hay lástima en el Hado
Y la noche de Dios es infinita.
Tu materia es el tiempo, el incesante
Tiempo. Eres cada solitario instante.

Het geschrevene dat diegenen nalieten
Op wie jouw angst zich beroept kan je niet redden;
je bent de anderen niet en je weet je thans
Centrum van het labyrint dat jouw stappen
Vlochten.  Niet de doodsstrijd van Jezus 
Noch die van Socrates, noch de sterke gouden
Siddharta die bij het doven van de dag
De dood in een tuin aanvaardde zal je redden. 
Stof is ook het woord geschreven door 
Jouw hand of uitgesproken door jouw mond. 
De Hades kent geen mededogen
En de nacht van God is eindeloos.
Je bent gemaakt van tijd, de onophoudelijke
Tijd. Je bent ieder afzonderlijk moment.

Boom weg

De vormgeving van de muurgedichten wordt meestal niet alleen door hun inhoud maar ook door hun lokatie en omgeving beïnvloed. In "Dicht op de muur" schrijft Marleen van der Weij over dit muurgedicht:

Ook bij El Apice (De top) van Jorge Luis Borges (Groenhovenstraat) is de inhoud verbeeld in de achtergrond. Die achtergrond wordt gevormd door een helder blauwe, scherp omhoog wijzende driehoek, met daaromheen een kader van lichter blauw. De naaldboom in de tuin, vlak voor de muur waar het gedicht op staat, heeft diezelfde driehoekige vorm.

Helaas is deze prachtige boom in de winter van 2002/2003 omgehakt. Het muurgedicht staat er kaal en verlaten bij; het gemis van wat er was stemt treurig.

• Wikipedia
• Literatura Argentina Contemporanea
• The Jorge Luis Borges Center for Studies & Documentation