Terug Home Opvolgend muurgedicht
Bookmark and Share

Luís Vaz de Camões , zonder titel

Luís Vaz de Camões
 
Dichter: Luís Vaz de Camões, Portugal, 1524 - 1580
Gedicht: zonder titel
Locatie: Lange Mare 71a, Leiden
Sinds: 1996 (nummer 44)
Let op: Dit - weliswaar altijd al slecht leesbare muurgedicht - verdween in juli 2002 bij het opknappen van
                deze gevel. Het wordt misschien ooit nog eens opnieuw aangebracht (zie artikel hieronder).  Maar
                komen die prachtige blauwe scheuren dan ook weer terug?

Portugees


Quanta incerta esperança, quanto engano!
Quanto viver de falsos pensamentos,
Pois todos vão fazer seus fundamentos
Só no mesmo em que está seu próprio dano!

Na incerta vida estribam de um humano;
Dão crédito a palavras que são ventos;
Choram depois as horas e os momentos
Que riram com mais gosto em todo o ano.

Não haja em aparências confianças;
Entendei que o viver é de emprestado;
Que o de que vive o mundo são mudanças.

Mudai, pois, o sentido e o cuidado,
Somente amando aquelas esperanças
Que duram pera sempre co'o amado.

(Sonetos acrescentados pela edição de Faria e Sousa, de 1685)

Nederlands


Hoeveel illusie, hoeveel wankel hopen
en leven ongegronder met de dag!
Meningen, onvervuld van tegenslag,
die hen met plan en al bij voorbaat slopen!
 
Zo doen ze een veeg bestaan aan mensen open,
woorden die wind zijn schenken ze gezag -
om één kort uur dat schatert van hun lach
met jarenlange ellende te bekopen.
 
Hebt geen vertrouwen in de schijn der dingen:
weet dat wij bruikleen van het leven zijn
en dat de wereld leeft van wijzigingen..
 
Wijzig dan inzicht en levenslijn
en hoop nog enkel op verinnigingen
waar liefde aan deel heeft. En die eeuwig zijn.

Uit: Dolf Verspoor (samenst. en vert.) Saudades en andere verzen. Amsterdam, Moussault, 1961


Op

Muurgedichten

Wie kent ze niet, de Leidse muurgedichten? Een kleine honderd zijn er inmiddels al op muren en gevels aangebracht, maar initiatiefnemer Stichting Tegen-Beeld weet voorlopig van geen ophouden. Zo wordt er binnenkort een nieuw gedicht aan de reeks toegevoegd, dit maal op een gevel in de Kuiperssteeg. Het gaat om het Engelstalig gedicht 'Coffee poem' van Calvin E. Ward, een Liberiaanse dichter. Het plekje op de muur verdiende hij als tweedeprijswinnaar van het Koffie-Gedichtenoffensief. Deze actie van de stichting Hivos (Humanistisch Instituut voor Ontwikkelingssamenwerking) is bedoeld om de arbeidsomstandigheden van koffieplukkers in de derdewereldlanden te verbeteren. Per e-mail zijn de gedichten bij Douwe Egberts 'bezorgd'.

Het muurgedicht van Calvin E. Ward heeft overigens een tijdelijk karakter. "Waarschijnlijk schilderen we het op een houten paneel, dat we aan de muur vastschroeven. Of we drukken het op een doek", laat Piet van Veen van Stichting Tegen-Beeld weten. Het gaat dan ook geen deel uitmaken van de vaste reeks. "Bij het kiezen van die gedichten hanteren we andere criteria. De dichter moet bijvoorbeeld een oeuvre hebben. En dat geldt niet voor deze prijswinnaar."

Overigens heeft de Stichting Tegen-Beeld ook goed nieuws voor wie het gedicht 'Een schatrijke tuin' van Hendrik de Vries al een tijdje mist. Met de sloop van het pand aan de Aloëlaan 41 in de zomer van 2001 ging ook dit muurgedicht verloren. Maar het keert terug, laat Ben Walenkamp van Tegen-Beeld weten. "Op welke plek is nog niet helemaal duidelijk. Maar in ieder geval zo dicht mogelijk in de buurt. Hetzelfde geldt voor het titelloze gedicht van Luís Vaz de Camões op de gevel van Lange Mare 71a dat tijdens een opknapbeurt verdween. Dat gaan we ook weer in ere herstellen."

(Rody van der Pols in de rubriek 'De Blauwe Steen' in het Leidsch Dagblad van dinsdag 9 december 2003)


Op

Links    :

Op Terug Home Opvolgend muurgedicht