Pieter van Diepen , Iris

de iris bloeit weer
mijn hart is de tuin die haar
voor altijd koestert

Achtergrond

De muurgedichten geven Leiden iets extra's. Ik woon midden tussen het eerste en laatste in, aan de Zonneveldstraat. Daar heb ik nu mijn eigen muurgedicht, met mijn naam eronder en Jan Willem Bruins' spinnetje. Hij heeft het op 14 en 17 september 2005 op mijn achtermuur geschilderd. Een verjaardagscadeau van mijn vrouw en kinderen. Op het ecrukleurige onderstuk van mijn gevel, tussen de ramen van de opkamer en het souterrain, kijkt het nu uit over mijn tuintje in irispaarse letters, Monotype Corsiva (Word). Jan Willem heeft er met een spons met sterkverdunde ecru verf een waas overheen aangebracht, "omdat het een gedichtje uit het verleden was en het dan als het ware uit de mist opdoemde".

Het 'gedichtje uit het verleden' is een haiku die ik in 1988 schreef voor mijn in 1986 overleden dochtertje Iris. Zij is nog geen jaar oud geworden.

(Uit een e-mail van 2 oktober 2005.)