Frederik van Eeden: De waterlelie

Ik heb de witte water-lelie lief,
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit in 't licht.

Rijzend uit donker-koele vijvergrond,
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart.

Nu rust zij peinzend op het watervlak
en wenst niet meer...

(Uit: Van de passielooze lelie - Amsterdam 1901)

I love the white, white water-lily,
it is so pale, its crown unfolds
so quietly in the light.

Rising from the cool dark of the pond,
it has found the light and opened up
its golden heart with joy.

Now, lost in thought, it rests on the surface,
its longing gone.

(Vert. James Brockway)

• Wikipedia
• Van Eeden bij dbnl
• Laurens Janszoon Coster
• The Lucidity Institute...