Ingrid Jonker, Die Kind
: Ingrid Jonker, Zuid Afrika, 1933 - 1965Gedicht
: Die kind wat dood geskiet is deur soldate by NyangaLocatie
: Trix Terwindtstraat 4 - 6, Leiden (filiaal openbare bibliotheek Stevenshof)Sinds
: 1998 (nummer 63)
Die kind wat dood geskiet is deur soldate by Nyanga
Die kind is nie dood nie die kind lig sy vuiste teen sy moeder wat Afrika skreeu skreeu die geur van vryheid en heide in die lokasies van die omsingelde hart Die kind lig sy vuiste teen sy vader in die optog van die generasies wat Afrika skreeu skreeu die geur van geregtigheid en bloed in die strate van sy gewapende trots Die kind is nie dood nie nòg by Langa nòg by Nyanga nòg by Orlando nòg by Sharpville nòg by die polisiestasie in Philippi waar hy lê met 'n koeël deur sy kop Die kind is die skaduwee van die soldate op wag met gewere sarasene en knuppels die kind is teenwoordig by alle vergaderings en wetgewings die kind loer deur die vensters van huise en in die harte van moeders die kind wat net wou speel in die son by Nyanga is orals die kind wat 'n man geword het trek deur die ganse Afrika die kind wat 'n reus geword het reis deur die hele wêreld Sonder 'n pas
Maart 1960
Het kind dat doodgeschoten is door soldaten bij Nyanga
Het kind is niet dood het kind heft zijn vuist naar zijn moeder die Afrika schreeuwt de geur schreeuwt van vrijheid en heide in de townships van het omsingelde hart het kind heft zijn vuist naar zijn vader in de optocht van de generaties die Afrika schreeuwen de geur schreeuwen van gerechtigheid en bloed in de straten van zijn gewapende trots Het kind is niet dood noch bij Langa noch bij Nyanga noch bij Orlando noch bij Sharpville noch bij het politiebureau van Philippi waar het ligt met een kogel door zijn hoofd Het kind is de schaduw van de soldaten op wacht met geweren pantserwagens en knuppels het kind is aanwezig bij alle vergaderingen en wetgevingen het kind loert door de vensters van huizen en in de harten van moeders het kind dat alleen maar wilde spelen in de zon bij Nyanga is overal het kind dat een man is geworden trekt door heel Afrika het kind dat een reus is geworden trekt door de gehele wereld Zonder pas
(Uit 'Ik herhaal je', de mooiste gedichten van Ingrid Jonker en hun vertaling door Gerrit Komrij, met een biografie door Henk van Woerden; uitgeverij Podium, 2000 - inmiddels 11e druk)
The child who was shot dead by soldiers at Nyanga
The child is not dead The child lifts his fists against his mother Who shouts Afrika ! shouts the breath Of freedom and the veld In the locations of the cordoned heart The child lifts his fists against his father in the march of the generations who shouts Afrika ! shout the breath of righteousness and blood in the streets of his embattled pride The child is not dead not at Langa nor at Nyanga not at Orlando nor at Sharpeville nor at the police station at Philippi where he lies with a bullet through his brain The child is the dark shadow of the soldiers on guard with rifles Saracens and batons the child is present at all assemblies and law-givings the child peers through the windows of houses and into the hearts of mothers this child who just wanted to play in the sun at Nyanga is everywhere the child grown to a man treks through all Africa the child grown into a giant journeys through the whole world Without a pass
(Uit: The South African Family Encyclopaedia, written and compiled by Peter Joyce; Struik Publishers 1989. Selected Poems, Ingrid Jonker; Jonathan Cape 1968.)
Das Kind das erschossen wurde von Soldaten in Nyanga
Das Kind ist nicht tot, nein Das Kind hebt die Fäuste gegen deine Mutter Die Afrika schreit, schreit der Geruch Von Freiheit und Heide In den Ghettos des umzingelten Herzens Das Kind hebt die Fäusste gegen seinen Vater In dem Zug der Generationen Der Afrika schreit, schreit der Geruch Von Gerechtigkeit und Blut In den Straßen seines bewaffneten Stolzes Das Kind ist nicht tot, nein Weder in Langa noch in Nyanga Noch in Orlando noch in Sharpeville Noch auf der Polizeistation in Philippi Wo es liegt mit einer Kugel durch den Kopf Das ist der Schatten der Soldaten Auf Wache mit Gewehren Sarazenenpanzern und Knüppeln Das Kind ist da in allen Versammlungen und beim Beschluß über Gesetze Das Kind schaut durch die Fenster der Häuser und in die Herzen der Mütter Das Kind das jetzt in der Sonne bei Nyanga spielt ist überall Das Kind das zum Mensch geworden ist zieht durch ganz Afrika Das Kind das zum Riesen geworden ist reist durch die ganze Welt Ohne Pass.
Korreltjie niks is my dood
Aangrijpend en indrukwekkend. Dat zijn kwalificaties die gebruikt kunnen worden bij het leven en werk van de jonggestorven Zuid-Afrikaanse dichteres Ingrid Jonker (1933-1965). De aandacht voor haar poëzie en persoonlijkheid is sterk bevorderd door president Nelson Mandela die haar gedicht 'die Kind' uitvoerig citeerde in zijn eerste toespraak tot het Zuid-Afrikaanse parlement in 1994. Vele sporen van haar korte maar tragische leven zijn terug te vinden in haar gedichten, zoals in Korreltjie sand.
 |
|
|
Korreltjie korreltjie sand klippie gerol in my hand klippie gesteek in my sak word korreltjie klein en plat Sonnetjie groot in die blou ek maak net 'n ogie van jou blink in my korreltjie klippie dit is genoeg vir die rukkie Kindjie wat skreeu uit die skoot niks in die wêreld is groot stilletjies lag nou en praat stilte in Doodloopstraat Wêreldjie rond en aardblou korreltjie maak ek van jou huisie met deur en twee skrefies tuintjie met blou madeliefies Pyltjie geveer in verskiet liefde verklein in die niet Timmerman bou aan 'n kis Ek maak my gereed vir die Niks Korreltjie klein is my woord korreltjie niks is my dood
'Ik kan niet meer. Ik kan niet beter'; een notitie gekrabbeld op het binnenblad van een tijdschrift. Het zijn haar laatste. In de vroege morgen van 19 juli 1965 spoelde haar lichaam aan op het met zeewier omzoomde strandje bij Drieankerbaai, een baai bij Kaapstad. Ze is 31 jaar en laat een dochtertje achter en een klein oeuvre van aangrijpende gedichten. Het is 1965. In Zuid Afrika de donkerste tijd van apartheid onder het regime van Verwoerd.
Tijdens haar korte leven was Ingrid Jonker al een gewaardeerd schrijfster onder alle taal- en bevolkingsgroepen in haar verscheurde vaderland - een unicum in de Afrikaanse letteren. Maar haar werk is vrijwel vergeten tot op 25 mei 1994, president Nelson Mandela de allereerste zitting van het eerste democratisch gekozen parlement van Zuid Afrika opende met haar gedicht 'Die Kind'. Het is een gedicht dat ze schreef naar aanleiding van de dood van een baby, neergeschoten in de armen van zijn moeder ten tijde van de demonstraties bij Sharpeville in 1960. Mandela noemde haar: "both an African and an Afrikaner…", een mooier compliment kan een blanke in Zuid Afrika niet krijgen. Ingrid Jonkers werk kreeg opeens aandacht en daarmee ook haar tragische leven. Ze groeide uit tot een cultfiguur. De Marilyn Monroe van de Zuid Afrikaanse literatuur.
Ingrid Jonker is in Nederland ten onrechte onbekend gebleven. Maar door de uitgave van Ik herhaal je (220 pagina's, vertaling Gerrit Komrij, nawoord Henk van Woerden, ISBN 90 5759 083 2)en door de bewogen documentaire Korreltjie niks is my dood van Saskia van Schaik (VPRO 2001) is daar gelukkig verandering in gekomen.
Ik herhaal je bevat haar mooiste gedichten. Ze werden uit haar Versamelde Werke gekozen door Gerrit Komrij. Behalve zijn meesterlijke vertaling, bevat deze uitgave de Zuid-Afrikaanse originelen. Aan deze tweetalige gedichtenbundel werd toegevoegd een uitvoerige biografische schets door Henk van Woerden, die ook verantwoordelijk is voor het scenario van de VPRO-documentaire. Hij verhaalt over haar prille jeugd aan de kust, de afwijzing door haar vader, haar gepassioneerde verhouding met de schrijver Andre Brink, haar wanhoop over de politieke omstandigheden en haar zelfgekozen dood.
Al in haar eerste gedicht, Ontvluchting, beschrijft ze hoe haar lichaam aanspoelt in 'het wier en gras' aan de kust. Op 19 juli 1965 kwam die voorspelling uit.
(Tekst gecombineerd uit diverse vindplaatsen op het internet)
YouTube - Die kind wat doodgeskiet is deur soldate by Nyanga
Het gedicht van Ingrid Jonker op muziek gezet en uitgevoerd door singer/songwriter Peter de Jonge.
YouTube - trailer Black Butterflies
31 maart 2011 in de bioscoop - Black Butterflies - met Carice van Houten en Rutger Hauer - www.blackbutterflies.nl
Black Butterflies gaat over het leven van de jonge Zuid-Afrikaanse kunstenares Ingrid Jonker (Carice van Houten), een gevoelige en rebelse geest die haar vrije ideeën over kunst, liefde en politiek met een kleine groep gelijkgestemde schrijvers en kunstenaars in Zuid-Afrika deelde, de Sestigers. Tegen de achtergrond van verzet tegen de censuur van de Nasionale Party, leeft Ingrid Jonker haar jonge leven tot het uiterste en wordt haar werk steeds bekender en meer gewaardeerd. Met haar vader Abraham Jonker (Rutger Hauer), een rechtse minister voor de Nasionale Party tijdens het Apartheidsregime, heeft ze een moeizame relatie. Ook Ingrid's grote liefde, de schrijver Jack Cope (Liam Cunningham), lijkt haar niet het geluk en de gemoedsrust te kunnen geven waar ze naar op zoek is...