Terug Home Opvolgend muurgedicht
Bookmark and Share

Jan Kleingeld , Wie zoekt ...

Jan Kleingeld, Wie zoekt ...


Dichter: Jan Kleingeld, Nederland, 1954
Gedicht: Wie zoekt ...
Locatie: Boisotkade 2a (Gemeentearchief), Leiden
Sinds: 1995
Let op: Dit gedicht - of beter gezegd: deze spreuk - maakt geen deel uit van het project van TEGEN-BEELD.


Nederlands
Wie zoekt ...

Wie zoekt
wat zich hier laat vinden
zal blijven

Op

Achtergrond

De opdracht om voor de uitbreiding van het Gemeentearchief een kunstwerk te realiseren is door Jan Kleingeld (Dordrecht, 1954) in drie onderdelen uitgewerkt. Centraal voor alle drie de onderdelen stond de betekenis van een gemeentearchief, als een algemeen historisch geweten van de stadsbevolking. Het besef dat alle burgers die in Leiden sinds de middeleeuwen woonachtig geweest zijn met naam (en toenaam) terug te vinden zijn in de archieven op de Boisotkade is een intrigerende gedachte. En voor velen ook een reden van een bezoek aan het archief, in de zoektocht naar de voorouders.

Het eerste onderdeel van de kunstopdracht bestaat uit het laten zien van fragmenten van de namenlijst van in 1995 in Leiden geboren kinderen. In deze lijst zijn alleen de voornamen gebruikt, en is in zijn volledigheid een lijst van ruim 4000 namen. Voor de entree zijn deze namen terug te vinden in natuurstenen tegels, in een totaalvlak wat de gehele lijst representeert.

Het tweede onderdeel is een speciale "welkomsttekst". WIE ZOEKT / WAT ZICH HIER LAAT VINDEN / ZAL BLIJVEN. Geschreven met de gedachte aan de (vaste) bezoekers van het archief - die vaak aantal maanden achtereen het archief bezoeken om te zoeken naar familiegegevens of historische informatie over hun straat of huis. Deze tekst is ook een uitvoerige omschrijving van het begrip archief, en is dus op te vatten als een royaal uitgevallen naambord. Het ontwerp en de maatvoering zijn zodanig dat de tekst ook vanaf de overkant van de singel goed is te lezen.

Tot slot het derde onderdeel: de datering van de nieuwbouw. Op de grens tussen de oud- en de nieuwbouw is op een ronde gevelwand van baksteen met grote cijfers de tekst 1995 uitgehakt. Met een groot gebaar is het gemeentearchief gedateerd en in de tijd gezet. hiermee is tevens een in onbruik geraakte traditie, het dateren van gebouwen, opnieuw geÔntroduceerd. Kleingeld heeft naar aanleiding hiervan een aantal jaren later samen met BNO en BNA het plan "anno 2000" gelanceerd. met dit plan werden alle architecten in Nederland benaderd om te participeren in het idee om alle nieuwbouw in 2000 te dateren met (anno) 2000. Naar schatting zijn er nu ongeveer 4000 gebouwen in Nederland gedateerd met het woord 2000.


Op

Jan Kleingeld

Jan Kleingeld (Dordrecht, 1954) is een Leidse kunstenaar die twee disciplines combineert: grafisch ontwerpen en beeldende kunst. Zijn werk is te vinden in gebouwen en in de openbare ruimte.
 
 In Leiden realiseerde hij een aantal werken, zoals kunstwerken bij het Regionaal Archief Leiden, Naturalis, het Sieboldhuis, de Stationstunnel en het Rijnlands Architectuurplatform; daarnaast projecten van tijdelijke aard in de Hortus, De Lakenhal en de Burgsteeg. Buiten Leiden zijn projecten gerealiseerd in Leeuwarden, Rotterdam, Schiedam, Vlaardingen, Nijmegen, Amsterdam en Den Haag.
 
Tekst in de openbare ruimte is een korte karakterisering van zijn werk. Voor hem is het belangrijk dat de tekst (soms een enkel woord) perfect moet samenvallen met de omgeving en het gebouw. De kunstwerken zijn soms tijdelijk van aard, soms zo duurzaam ontworpen en met de omgeving verankerd. Daardoor krijgt het de tijd te verouderen en wordt het ‘een statement in de tijd’. (Kunst op rotonden, Lelystad).
 
 Jan Kleingeld werkt nu onder de naam
Hakijk samen met fotograaf Marc de Haan en grafisch ontwerpster Karin van Iterson. Vanuit hun studio, gevestigd in een voormalig fabriekspand (Hartevelt jenever) in het centrum van Leiden, brengen zij hun ideeŽn, beelden en concepten naar buiten. Zij werken al jaren samen aan opdrachten waarbij fotografie, grafische vormgeving, kleur, typografie en kunst in openbare ruimte worden samengebracht.

Op

Beeld en Evenbeeld

Jan Kleingeld: So let Love Grow

'Een Leidse parade'. Zo luidt de toepasselijke ondertitel van de tentoonstelling 'Beeld en Evenbeeld', tot half september in negen musea en galeries te zien. Zo'n 45 ateliers worden in een half jaar tijd binnenste buiten gekeerd om een dwarsdoorsnede te tonen van hedendaagse kunst. In deze wekelijkse serie stelt het Leidsch Dagblad de kunstenaar achter de doeken, beelden en installaties voor. Vandaag: [...] Jan Kleingeld.

De Hortus Botanicus is het domein van Annelies Dijkman en Jan Kleingeld. Zij heeft een kleine kas geplaatst, waarin een pompoen tot volle wasdom wordt gebracht. Hij heeft aan de Singelzijde van de tuin met dertien letters de tekst 'So let love grow' neergezet.

Kleingeld: "We hebben allebei het groeien als centraal thema genomen. Dat is ook waar het in de hortus om draait. We hebben in feite op de tuin gereageerd."

[...]Kleingeld: "Het groeien heeft ook een positieve lading. Misschien heeft het ermee te maken dat we allebei kinderen hebben. Ze zien opgroeien is een bijzondere ervaring."

[...]Kleingeld: "Ik doe dat op een andere manier. Ik heb een tekstregel neergezet in het gras. Het doet denken aan een strofe uit een popsong, maar dat is het niet. Ik zie de tekst als een ondertitel bij deze omgeving. De hortus is toch een soort hangplek voor studenten en moeders met kinderwagens. Er groeit hier liefde. En toch is het groeien en bloeien van de liefde weer ontleend aan de natuur."

[...]Kleingeld: "Mijn letters zijn van hout. Ze zijn echter te opvallend om altijd te blijven staan. Daarvoor had het kunstwerk meer in de natuur moeten opgaan. Ik denk dat ik op zoek ga naar een andere plek in Nederland."

[...]Kleingeld: "Ik doe dat vooral met taal. Met woorden probeer ik mensen te laten stilstaan bij een plek. Op een brug bijvoorbeeld een tekst over wachten. Het gaat me om het bewustzijn van plaats en tijd."

(Theo de With in het Leidsch Dagblad 2 juli 2002)


Op

Links    :

Op Terug Home Opvolgend muurgedicht