Osip Mandelstam , Leningrad

Terug in de stad mij tot tranen bekend,
In het merg, in het bloed tot het laatste bekend.

Je bent weer terug, dus je vreet je meteen
Door de levertraanmist van de avonden heen.

Zorg dat je de dag van december herkent,
Boosaardige teer is met eigeel gemengd.

Petersburg! En mijn sterven wordt uitgesteld:
Ik heb nog zovelen niet opgebeld.

Petersburg! Ik heb menig adres in mijn boek
Waarmee ik de stem der gestorvenen zoek.

Ik woon driehoog achter in kommer en kwel,
En schrik me te pletter bij iedere bel.

Terwijl ik mijn dierbare gasten verwacht,
Rammel ik aan mijn deurketting iedere nacht.

(Uit: Het zesde zintuig. Uitgeverij Plantage, Leiden, 1997. Vertaald door de Vertaalgroep Leidse Slavisten. Geschreven in december 1930.)

I'm back in my town - excruciatingly familiar
as a child's glands.

Hurriedly I gulp the river lights' fishy grease
and recognize the yolk of a December day
spilling into an evil tar.

Petersburg, I don't want to die!
I still have the phone numbers, the adresses
where I'll find the voices of dead men.

I live just off the back stairs,
in my temple throbs a bell
yanked out with the meat.

All night I wait for the precious guests
shifting the shackles of door chains.

(Vert. John Glad)

• Wikipedia
• Books & Writers
• Electronic Text Cente, Alderman Library, University of Virginia
• ENCYCLOPÆDIA BRITANNICA