Terug Home Opvolgend muurgedicht
Bookmark and Share

Jit Narain , zonder titel

Jit Narain


Dichter: Jit Narain, Suriname, 1948
Gedicht: Zonder titel
Locatie: Sperwerhorst 41, Leiden
Sinds: oktober 2000 (nummer 76)


Surinaams


kgaj se larl mimor gail
hamto acchar se hr gail

acchar ke latiywal kgaj ke bl
acchare se bharal dimk kht band
jiw hr gail eke parhte-parhat

i balw ke piche daurl
chn to pakre ke man kare lt mr  

kaise lt mr apan kht ke
gobar gandh hai pair men g lagal

Nederlands


Ik vecht tegen het papier en ik ben verkreukeld
ik ben door de letters verslagen

een door letters geschopte bal van papier
bol van de letters ontoegankelijk voor 't brein
hem lezend-herlezend brak de wil

ik blijf achter de bal rennen
zogenaamd om hem te pakken maar 't liefst gaf ik hem een trap

maar hoe kan ik trappen tegen mijn stal
waar de stront ligt te stinken en 't stro heeft vlam gevat

(Vert. Gerard Bosscha Erdbrink)


Op

Jit Narain

Jit Narain, het pseudoniem van D. Baldewsingh, is een Surinaams/Hindoestaanse arts geboren in Suriname. Als voorvechter van het Sarnami, het Hindoestaans Surinaams, was hij redacteur van het blad Sarnam. Hij heeft zijn gedichten in het Sarnami gepubliceerd in onder andere Dl Bht Catni, Hinsa parsd, Jatne ujjar joti/Hoe blanker het licht, Mnge ghat pe jiwan, Bte huwn t kahn, Agni ke yd en Tussen de woorden is het stil. Hij is co-auteur van een grammaticaboek van het Sarnami en woont in Saramacca, Suriname. Het volgende artikel is ook van zijn hand.


Hulde aan de eerste Generatie

Deze dag gedenken wij dat onze (par) Adja’s en (par) Adji’s 127 jaar geleden als eerste contract arbeiders met de Lalla Rookh aankwamen in Suriname.

Tussen 1873 en 1916, de periode van de hindoestaanse contract arbeid in Suriname zijn ruim 34000 Hindoestanen uit Brits Indie naar Suriname gekomen. Hier van keerden 1/3 terug naar hun geboorte land.

Ruim 23000 Hindoestanen zijn in Suriname gebleven. Hun nakomelingen hebben door hard werken, zuinig leven en studie hun maatschappelijke positie in Suriname weten te opwaarderen.

De nakomenlingen in Nederland herdenken met trotsheid dat hun voorouders ondanks de ermbarlijke omstandigheden hun cultuur, godsdienst en traditie in ere hebben gehouden.

Op deze dag denk ik met de twee gedichten Adja en Adji, terug aan mijn voorouders, aan wiens beslissing om na hun contract tijd, te kiezen om in Suriname te blijven, ik mede te danken heb dat ik ben zoals ik ben.

Adja
Gelegen in de hangmat,ogen open dan weer dicht,
lijkt het of hij denkt te gaan spreken.
Wie wie is bereikt hem niet meer.
Of weet hij wat hij doet, rest hem niets meer te zeggen?
Wie weet niet dat hier gewacht moet worden,
dat de dood veel tijd heeft,
veel meer tijd dan de tijd 

Toen het eigen vreemd werd, moest het touw wel breken,
alsof, uit de hangmat gegooid,
de pijn van mijn gretige liefde mij trof;
alsof nu pas mijn ogen opengingen dat ik ben dankzij hem.

Nu is de vraag wie in wiens geest leeft,
wie in eigen geest.
Wie je ‘t ook vraagt zegt: al in het begin,
in de stappen der contractanten,
is de geest gevormd. 

Met spijt overladen bleef ik achter,
geen contractant kan ik nog vragen.
Op sommige vragen vind ik antwoord in mijn eigen leven,
voor velen ben ik de gescheurde bladen van de geschiedenis
nog aan het plakken.
Adji
Bedankt dat je bleef.
Op z,n minst bevrijd
ben ik
van de vloek der goden
die nog op de indier rust
Jouw aanzet
reet gevouwen handen open
en balde vuisten in de strijd
voor recht
Ik buig neer
Voor jouw voeten, adji,
als dank,
niet als plicht.

(Jit Narain in nummer 3 16 jun-15 aug 2000 van Seva Sandesh Online)


Op

Op weg naar 100 muurgedichten

Een muur van een flat aan de Kiekendiefhorst in de Slaaghwijk is verfraaid met het gedicht 'Een avond op het land', geschreven door de Leidse dichter, schrijver en journalist Cees van Hoore. Inmiddels is ook het 76e gedicht onthuld, een Surinaams/Hindoestaans gedicht kreeg een plaatsje in de Sperwerhorst. "Er komen minstens 100 gedichten op muren", aldus Ben Walenkamp van de Stichting TegenBeeld "Wij zouden daar dit jaar mee rond zijn, maar zijn wat achterop geraakt".

(Het op zondag 24 september 2000)


Op

Links    :

Op Terug Home Opvolgend muurgedicht