Terug Home Opvolgend muurgedicht
Bookmark and Share

Pierre de Ronsard , A son âme

Pierre de Ronsard, A son âme
 
Dichter: Pierre de Ronsard, Frankrijk, 11 september 1524 - december 1585
Gedicht: A son âme
Locatie: Oostdwarsgracht 12 en Oude Rijn 136 (hoek Pelikaanstraat), Leiden
Sinds: 1998 (nummer 60)
Let op: Dit muurgedicht begon onder de invloed van de zon direct na aanbrengen te vervagen. Het is in mei
                2008 opnieuw aangebracht. Niet op deze plek, maar vlakbij op de hoek Oude Rijn / Pelikaanstraat.

Frans
A son âme

Amelette Ronsardelette,
Mignonnelette doucelette,
Treschere hostesse de mon corps, 

Tu descens là bas foiblelette,
Pasle, maigrelette, seulette,
Dans le froid Royaume des mors:

Toutesfois simple, sans remors
De meurtre, poison, ou rancune,
Méprisant faveurs et tresors

Tant enviez par la commune.
Passant, j'ay dit, suy ta fortune
Ne trouble mon repos, je dors.

 

Nederlands
Aan haar ziel

Zielsverwante van Ronsardelette
Liefste, zachtste,
allerliefste gastvrouw van mijn lichaam

Jij daalt daar zwak
bleek mager alleen af
in het kille Koninkrijk van de doden

Vaak eenvoudig zonder verwijten
van moord, gif of rancune
veracht gunsten en schatten

Zo door de gemeenschap begeerd
heengegaan heb ik gezegd: volg je geluk
verstoor niet mijn rust, ik slaap

 

Engels
Poem to my soul

Poor dear wee soul, sweet
sleekit soul of poor wee Pierre,
sweetest inhabitant of my wee heap
of flesh and bone,
already you've begun to creep,
all frail and pale and wull from out my bed
down to the cold Kingdom of the Dead.

You are guileless, guiltless, rancourless,
distrusting favour and reward
thus envied by your petty peers.
I feel you seep
away from me, your carnal nest.
Goodbye, wee love, just keep
right on and don't disturb my rest.
I've gone to Sleep.
 

(Recueil : Derniers vers)

(Vertaling: Joyce de Jong) (translated by Anthony Weir)
 
Op


Ontstaansgeschiedenis

Het gedicht van Ronsard wordt teruggevoerd op dit gedicht:

Animula vagula blandida,
Hospes comesque corporis,
Quae nunc abibis in loca
Pallidula rigida nudula
Nec, ut soles, dabis locos ?

Dat, hoewel niet onomstreden, wordt toegeschreven aan de Romeinse keizer Hadrianus, die leefde van 117 tot 138. Door André Chastagnol werd dit vertaald tot:

Amelette, vaguelette, calinette,
Hôtesse et compagne de mon corps,
Qui maintenant t'en vas vers des lieux,
Livides, glacés et dénudés,
Tu ne lanceras plus res habituelles plaisanteries !

(Ontleend aan Notices biographiques sur TOUS les empereurs romains)


Op

Herstel

Een aantal van de muurgedichten wordt geleidelijk aan hersteld. En bij Jan Willem Bruins betekent dat meestal een compleet nieuwe uitvoering. Zo ook in dit geval. Dit muurgedicht is in 2008 zelfs op een gehele nieuwe plek aangebracht. Hieronder ter vergelijking het oude en het nieuwe muurgedicht: 


Op

Links    :

Op Terug Home Opvolgend muurgedicht