Dicht op de muur: een Ode aan de Stad, het Leven, de Liefde en de Dood (2005)

Het affiche van de gedichtenavond 2005.

Het affiche van de gedichtenavond 2005.

Alle honderd(één) muurgedichten op één avond

Onder de titel 'Dicht op de muur: een Ode aan de Stad, het Leven, de Liefde en de Dood' organiseerde de stichting Tegen-Beeld op 28 juni 2005 voor de 7e - en volgens eigen zeggen - laatste keer een gedichtenavond in het centrum van Leiden. Ter gelegenheid van het voltooien van het muurgedichtenproject Gedichten op muren stond de poëziemanifestatie in het teken van alle 101 muurgedichten. Gedichten uit 39 landen zijn in 32 verschillende talen voorgedragen en of gezongen door 'native speaking' inwoners van Leiden. De gedichten zijn in twee delen gebundeld. Deel 2: 'Dicht op de muur, gedichten in Leiden' met daarin de laatste 58 gedichten werd op de poëzieavond gepresenteerd.

Programma:
19.00 uur Welkomstwoord door Fredie Beckmans
19.05 uur Presentatie 'Dicht op de Muur
               gedichten in Leiden' deel 2
19.10 uur Muurgedichten 1 t/m 43
20.30 uur Pauze
20.45 uur Muurgedichten nr 44 t/m 75
22.00 uur Pauze
22.15 uur Muurgedichten nr 76 t/m 101

De organisatie was in handen van de Stichting TEGEN-BEELD i.s.m. JSkunstprojecten
(tel: 071 51 30 586 / 5 13 13 89).


Op

Dicht op de muur: een Ode aan de Stad, het Leven, de Liefde en de Dood

Alle 101 muurgedichten op 1 avond

Op 28 juni 2005 vindt aan de Leidse Nieuwe Rijn de 7e openlucht poëziemanifestatie van Stichting TEGEN-BEELD plaats. Ter gelegenheid van het voltooien van het muurgedichtenproject staat de avond in het teken van alle 101 muurgedichten. Zo worden op 28 juni vanaf 19.00 uur gedichten uit 39 landen in 32 verschillende talen voorgedragen en of gezongen door 'native speaking' inwoners van Leiden. Tevens wordt het tweede deel van de bundel 'Dicht op de muur, gedichten in Leiden' met daarin de laatste 58 gedichten van het muurgedichtenproject gepresenteerd. De avond wordt bijgewoond door de ambassadeurs van de aan de gedichten gerelateerde landen.

De poëziemanifestatie is gratis toegankelijk en bereikt vanaf de terrasjes op de Vismarkt en de Nieuwe Rijn een breed publiek. Niet alleen in poëzie geïnteresseerden, maar ook toevallige voorbijgangers, jong en oud maken kennis met poëzie. Er worden net als voorgaande jaren ruim 2500 bezoekers verwacht. Het evenement is ook per boot bereikbaar.

Muurgedichtenproject

Sinds 1992 is het Leids stadsbeeld op initiatief van Stichting TEGEN-BEELD verfraaid met honderd en één gedichten uit ruim dertig landen. De gedichten zijn in hun oorspronkelijke taal en in een sierlijk handschrift aangebracht op diverse muren in Leiden. Belangrijke aspecten van TEGEN-BEELD zijn om een breed publiek kennis te laten maken met poëzie en toevallige voorbijgangers visueel te prikkelen. Het eerst aangebrachte gedicht is van de Russische dichteres Marina Tsvetajeva, het laatste is het toepasselijke 'De Profundis' waarin de Spaanse dichter Garcia Lorca spreekt van een herinnering aan 100 gelieven. De '100 gelieven' van Stichting TEGEN-BEELD vormen een bijzondere verzameling gedichten uit verschillende culturen in vele talen, stijlen en stromingen. Alle gedichten zijn te lezen op de website www.muurgedichten.nl.

Dicht op de muur, deel II

De eerste 43 gedichten van het muurgedichtenproject zijn in 1996 opgenomen in de bundel 'Dicht op de muur. Gedichten in Leiden.' In juni 2005 verschijnt ter gelegenheid van het voltooien van het project het tweede deel waarin auteur Marleen van der Weij de overige 58 gedichten bespreekt. De bundel wordt uitgegeven door Burgerdijk & Niermans en wordt op de poëzieavond gepresenteerd en verkocht.

Etalageproject

In 101 winkels in de Leidse binnenstad worden de 101 muurgedichten uitgelicht. Beeldend kunstenaars en scholieren uit Leiden wordt gevraagd visueel commentaar op de gedichten te geven. Dit in samenwerking met de scholen die de afgelopen jaren zijn verrijkt met een muurgedicht van Stichting TEGEN-BEELD. De resultaten worden vanaf een maand voor de poëziemanifestatie in diverse etalages ten toon gesteld. Een slideshow van de kunstwerken is hier te vinden en een overzicht van de deelnemende winkels daar.

Muziek en theater

De gedichten worden op 28 juni niet alleen voorgedragen, maar ook gezongen door amateur - en professionele muziekgezelschappen uit Leiden, waaronder het Hart Koor, een Smartlappenkoor, de Tuna Femenina Universitaria de Leiden, Dempsey, het William Byrd Ensemble, Huub de Vriend met Street Fable, René Vallentgoed, zangeres Anke Zuithof e.a. Ook gezelschappen als de Jeugdtheaterschool Leiden en Kuiper en Berbée brengen op bijzondere wijze een gedicht voor het voetlicht.


Voor in de agenda

Dicht op de muur: een Ode aan de Stad, het Leven, de Liefde en de Dood
datum: dinsdag 28 juni 2005
tijd:	19.00-23.00 uur
locatie: waterpodium Nieuwe Rijn/Koornbeursbrug Leiden
Gratis toegang, ook per boot bereikbaar

(Persbericht Stichting Tegen-Beeld maart 2005)


Op

Nog één keer 101 gedichten

Een Ode aan de Stad, het Leven, de Liefde en de Dood

Samen met Jan Willem Bruins verrijkte Ben Walenkamp de stad Leiden met 101 muur-gedichten. Een uniek project want in geen stad ter wereld prijkt er zoveel poëzie boven het plaveisel als juist hier. Met het bereiken van deze mijlpaal en na dertien jaar houdt de Stichting TEGEN-BEELD het in Leiden voorlopig voor gezien. Al gaat het duo zich mogelijkerwijs elders in Europa - en dan in Parijs met name - op gelijke wijze ontplooien. Aan de vooravond van de poëziemanifestatie, waarop alle 101 gedichten de revue passeren, kijkt Ben Walenkamp nog een keertje om.

Jan Willem Bruins en Ben Walenkamp bij het 100e muurgedicht op het Stadsbouwhuis.

Jan Willem Bruins en Ben Walenkamp bij het 100e muurgedicht op het Stadsbouwhuis.

Het eerste

"Dat was in 1992. Een gedicht van Marina Tsvetajeva getiteld 'Mijn Verzen'. Illegaal door ons aangebracht op de muur in de Nieuwsteeg. Hoe kwam ik op het idee? Ik stond er op een dag gewoon mee op. Met in mijn achterhoofd het gegeven dat het 75 jaar geleden was dat Theo van Doesburg in Leiden De Stijl oprichtte. Behalve beeldend kunstenaar was Van Doesburg ook architect en dichter. Een alleskunner. Het leek me een aardig plan om ter gelegenheid van dat jubileum en ter herinnering aan deze begenadigd kunstenaar alle gedichten van hem op de muren van de stad te kalken. Dus ik ga naar Jan Willem Bruins en zeg: 'Ik heb de komende drie maanden werk voor je'. Nou goed, het is dertien jaar geworden. Van het idee van Van Doesburg zijn we toen al snel afgestapt. We wilden een algemener beeld. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we er op dat moment geen flauw benul van hadden dat we er 101 zouden maken. In liefst 39 verschillende talen. Overigens groeide dát besef wel snel - het moest poëzie zijn uit de hele wereld. En wel omdat Leiden als stad door de geschiedenis heen altijd zijn poorten wijd openzette voor mensen van elders. Het is overigens niet toevallig dat we begonnen met Russisch en dat er nogal wat Russen tussen zitten. Ik ben in 1980 in Rusland geweest. Kwam daar in aanraking met mensen die gedichten voordroegen. Je hebt er geen notie van waar het over gaat, maar het klinkt zó mooi. Vandaar."

Het laatste

"Nummer 101 is 'De Profundis' van de Spaanse dichter Federico Garcia Lorca. Het gaat over de 100 gelieven die hij achterliet in de dorre grond van Andalusië. Trek je de vergelijking door dan zou je kunnen zeggen dat het de 100 gelieven zijn die wij op de muren van de stad hebben achtergelaten. De poëzie-avond Dicht op de Muur heeft als ondertitel niet voor niets: een Ode aan de Stad, het Leven, de Liefde en de Dood. Dat zijn toch de thema's van de dichter. Dat we ermee stoppen, vind ik persoonlijk jammer. Er zijn nog kale muren zat en mensen bellen me waarom er nog geen gedicht in het papiamento is of in het jiddisch. Inspiratie genoeg. Maar je kunt natuurlijk niet eindeloos doorgaan. Je bent ooit begonnen, je moet een keer ophouden. Waar is het eind? Met die mijlpaal van 101 gedichten plus het feit dat ik 65 ben geworden, leek dat het juiste moment. Overigens gaan we door met restaureren waarvoor we net een gemeentelijke subsidie van 50.000 euro toegewezen hebben gekregen. En doen in de toekomst mogelijk iets in Parijs. We zijn in onderhandeling met het zesde arrondissement om daar een aantal gedichten van Rimbaud op muren en pleinen aan te brengen."

Het muurgedicht in de Merenwijk met klaprozen zònder steel.

Het muurgedicht in de Merenwijk met klaprozen zònder steel.

Het mooiste

"Heb ik niet. Het volgende gedicht, zei ik altijd. Maar dat gaat nu natuurlijk niet meer op. Ik heb wel een voorkeur voor bepaalde stromingen. Het dadaïsme, het futurisme. Klank en geluid spreken me aan. Zie ook die voorkeur voor de Russen. In visueel opzicht ben ik een voorstander van harde kleuren. Zoals dat geel van die trein van Simonetti op de muur van de Pelikaanhof. Wat uitvoering betreft verschillen Jan Willem en ik trouwens vaak van mening. Wat heet, we hebben een ruzie achter de rug. Wilde hij in de Merenwijk klaprozen met steel, wilde ik ze natuurlijk weer zonder. We zijn er wél altijd uitgekomen. Dat gold ook voor de plaatsbepaling. Het was dikwijls pure willekeur voor welke muur we kozen. We wandelden door de stad en dan, pats, boem, die muur daar. Zo schilderde Jan Willem ook. Alles uit de hand. Op het oog. Kaal erop. Natte vingerwerk Maar dan wel heel mooi uitgevoerd."

Het lelijkste

"Ik heb nergens spijt van als het gaat om de tekst. In twee gevallen is het beeld teleurstellend. Het gedicht van Neeltje Maria Min op de Rijn en Schiekade met name. Dat moet overnieuw. Lijkt nergens naar. En het gedicht van Apollinaire op de Middelstegracht. Wat een lelijke achtergrond. Ik ben blij dat het verrot is. Zo snel mogelijk herstellen."

Het meest exotische

"Op de Nieuwe Rijn dat gedicht van Creek Fabel. Indianentaal uit Amerika. Geen touw aan vast te knopen, onmogelijk om uit te spreken. Ook heel apart is gedicht nummer 80 in het Boeginees, een taal die wordt gesproken op Celebes in Indonesië. Dat kent bijna niemand. We hebben gedichten in 39 verschillende talen dus exotisch is het geheel zeker wel te noemen."

Het niet-betaalde muurgedicht van Hugo Claus.

Het niet-betaalde muurgedicht van Hugo Claus.

Het duurste

"Het gedicht van Hugo Claus. Dat is namelijk niet betaald. We hadden vorig jaar een afspraak om een nieuw te bouwen pand van een gedicht te voorzien. Alles was geregeld, alleen toen het op betaling aankwam, gaf die architect, Barkema, opeens niet thuis. Schandalig. We hebbende de muurschildering desondanks afgemaakt, louter omwille van de poëzie. Ons eerste gedicht was illegaal, maar sindsdien zat er op elk gedicht een gedeelte subsidie van de gemeente. Voor de overige kosten draaide de huiseigenaar op. Of, in geval van een school, bibliotheek of andere openbare instelling, degene die het pand beheerde. Ik denk dat de kosten gemiddeld op zo'n 1200 euro per gedicht zijn uitgekomen. Alles bijelkaar opgeteld, kan je niet stellen dat dit een duur project is geweest. Er gaat toch een enorme uitstraling van uit."

(Ad van Kaam in het Leidsch Dagblad van donderdag 23 juni 2005)


Op

Stiekem muurgedichten plaatsen was het plan, maar nu doet heel Leiden mee

Het allerlaatste muurgedicht 'De Profundis' van Garcia Lorca.

Het allerlaatste muurgedicht 'De Profundis' van Garcia Lorca.

Het project is af; er hangen honderd-en-één gedichten op de muren in Leiden. Het is mooi geweest, vindt de stichting Tegen-Beeld die verantwoordelijk is voor de poëzie aan de muur. Van de Leidenaren mogen Jan Willem Bruins en Ben Walenkamp nog wel tot sint-juttemis doorgaan, maar honderd is honderd - en dat extra gedicht is een mooi ode aan de rest.

"Het probleem is: de sjeu is er bij ons af", zegt Walenkamp. "Voor iedereen in de stichting geldt dat het mooi geweest is. Van de mensen in Leiden hadden we door mogen gaan totdat we in ons graf liggen. Maar je moet een keer stoppen."

Dat geldt ook voor de poëzie-manifestatie die dinsdag 28 juni aan de Nieuwe Rijn plaats vindt: voor de zevende achtereenvolgende keer lezen inwoners van Leiden ('native speakers') een hele avond lang gedichten voor vanaf de Koornbrug, van burgemeester tot student, van een zangeres tot een beiaardier. Het begon ooit met het voorlezen van de 'Mei' van Gorter, daarna volgden gedichten van Shakespeare, Kavafis en Pessoa en vorig jaar rolden een hele zwoele avond achtereen (30 graden Celsius) Italiaanse liefdespoëzie over de volgepakte terrasjes, dekschuiten en pleziervaartuigen. Nu worden alle 101 muurgedichten uitgesproken en muzikaal verwoord.

Hoe dat voelt, dat je 101 gedichten hebt uitgekozen, een locatie voor ze hebt uitgekozen, en ze op een gevel hebt aangebracht? "Ik ben blij dat ik er vanaf ben. Willem en ik hebben er 13 jaar aan gewerkt - met vallen en opstaan. Het is niet altijd even gemakkelijk geweest. Ons principe was destijds: wij zoeken de gedichten, wij zoeken de plek uit en wij zorgen dat ze komen te hangen. Het is een kunstvorm; eigenzinnig, tegendraads misschien - maar daarvoor noemen wij ons ook Tegen-Beeld. In het begin was het nog spannend om toestemming te krijgen, maar wij konden vrij anoniem te werk gaan. Steiger opbouwen, gedicht op de muur zetten en weer weg wezen. Nu komen er vaak mensen naar ons toe: ze kennen een gedicht en een muur. Nu hebben wij niets tegen Toon Hermans of Annie M.G. Schmidt of een zelfgemaakt gedicht, maar zo willen wij niet werken. Niet in opdracht; geen verzoeknummers."

Het liefst hadden ze de hele riedel geruisloos uitgevoerd, maar op een gegeven moment werd elk nieuw gedicht met de nodige tamtam omgeven of kwam zelfs de koningin of een president (Letland) of een ambassadeur (Hongarije) eraan te pas. En dat is niets voor het duo Walenkamp-Bruins. Maar ze hebben het volgehouden, al was het een gevecht om ook de laatste gedichten zelf te bepalen. Ze waren bekende figuren in de stad geworden - 'twee bejaarden op een steiger, ja dat valt op' - en kregen nogal eens de opmerking dat deze of gene taal nog op de muur ontbrak. Walenkamp: "Men-sen zijn soms boos. Waarom er geen gedicht in het Papiaments tussen hangt en wel twee Surinaamse en vier Poolse? Het leeft erg. Wij kunnen alleen maar zeggen: omdat die onze voorliefde hebben. Van mij hadden er nog veel meer Russen mogen hangen. Wij hebben nooit een top-100 willen maken; het is een ruime dwarsdoorsnede."

In feite is elk gedicht een anekdote. Walenkamp kan ze smakelijk vertellen. Over die Japanners die kunstschilder Bruins, met diepe buigingen bedankten voor het gedicht in hun taal. Over een buitenlandse vrouw die wanneer ze heimwee heeft, altijd even langs 'haar' gedicht fietst. Over het gedicht van Vaandrager dat in een portiek is geschilderd - in spiegelbeeld, met een spiegel om het goed te kunnen lezen. Over 'De waterlelie' van Frederik van Eeden, die in de Merenwijk wordt gekoesterd ook al ontbreekt er een woord in de tekst. Over het Marokkaanse gedicht dat Berbers blijkt te zijn en dus door andere inwoners uit Marokko met de nek wordt aangekeken. Over het Turkse gedicht waarover Bruins en Walenkamp nog laaiende ruzie hebben gekregen, omdat Bruins klaprozen aan een steel schilderde terwijl die volgens Walenkamp juist moeten zweven.

De samenwerking is niet altijd even vlot gegaan, maar daarvoor zijn het allebei eigenzinnige types. En anders hadden ze het project ook nooit tot een goed einde gebracht, denkt Jacowies Surie. Zij heeft de muurgedichten de laatste jaren via JSkunstprojecten gepromoot, de organisatie van de poëziemanifestatie gestroomlijnd en ervoor gezorgd dat de muurgedichten in allerlei winkels in de Leidse binnenstad visueel zijn uitgelicht door kunstenaars.

Een wandeling door Leiden is zodoende een poëtische reis geworden, die de stad een bijzonder karakter heeft gegeven. Walenkamp: "Mensen hebben iets met poëzie gekregen. Dertien jaar geleden wisten ze bij wijze van spreken nog niet eens hoe je het woord moest schrijven, nu leven ze er midden tussen. Je kunt geen hoek van de straat omslaan of je komt weer een muurgedicht tegen. Dat is een van de leukste dingen van het project. Ik hou een beetje van opvoeden, ik wil allerlei culturen laten zien - ook dat ze andere letters of tekens gebruiken. Dat maakt nieuwsgierig. 'Wat staat er dan, meneer?', vragen ze je dan. Dat hangen we eronder."

Het is iets van de stad geworden. Soms bellen mensen op om te waarschuwen dat een gedicht door graffiti is beschadigd. "En uit de wijk De Mors kregen we op een gegeven moment een bedankje dat wij daar ook een gedichten hadden aangebracht. 'Nu horen wij eindelijk ook bij Leiden, wij hebben óók een gedicht.'"

Als de poëziemanifestatie achter de rug is, gaat het duo Tegen & Beeld alle gedichten nog eens langs, om fouten te herstellen en sommige gedichten die beschadigd of overwoekerd zijn over te schilderen. Ze hebben er zo waar een leuke subsidie voor gekregen van de gemeente, die in het begin helemaal niet zo wild was van die windvlaag van poëzie die over de stad waaide. Inmiddels zien ze hoe Leiden er door verrijkt is.

En nummer 101 is 'De Profundis', waarin de Spaanse dichter García Lorca over zijn honderd gelieven spreekt 'eeuwig ingeslapen onder de dorre aarde'. Het gedicht hangt tegen een muur van het pas gerestaureerde Kamerlingh Onnes-gebouw en is prachtig versierd met honderd stippen en één ruit.

Alle 101 gedichten

Poëziemanifestatie 'Dicht op de muur' op dinsdag 28/6 rondom de Korenbrug (Nieuwe Rijn) van 19.00 tot ca. 23.00 uur (gratis toegang). De eerste 43 muurgedichten staan in de bundel Dicht op de muur. Gedichten in Leiden', de overige 58 in 'Dicht op de muur deel 2' van Uitg. Burgersdijk & Niermans (€12,50). Organisatie: -Stichting Tegen-Beeld en JSkunstprojecten, tel. 071-5130586. Alle gedichten zijn te lezen: www.muurgedichten.nl.

(Haro Hielkema in het Trouw van vrijdag 24 juni 2005)


Op

Poezie voor het volk!

Aanstaande dinsdag: alle 101 muurgedichten op één avond.

Honderd-en-één gedichten sieren even zovele muren van Leiden. Daarmee is een uniek project voltooid. Nu nog een schitterend sluitstuk breien aan deze odes aan de stad, het leven, de liefde en de dood. Stichting TEGEN-BEELD zorg voor een apotheose de niemand mag missen. Alle 101 muurgedichten worden op één avond voorgedragen. Aanstaande dinsdag, vanaf 19.00 uur, vindt de poëtische reis over de wereld plaats. De muurgedichten worden vanaf het waterpodium aan de Vismarkt/Koornbeursbrug voorgedragen en gezongen, elk in de 'moerstaal'.

Volgens plan reikte auteur Marleen van der Weij op de gedichtenavond het eerste exemplaar van 'Dicht op de Muur, gedichten in Leiden deel 2' uit aan burgemeester Lenferink.

Volgens plan reikte auteur Marleen van der Weij op de gedichtenavond het eerste exemplaar van 'Dicht op de Muur, gedichten in Leiden deel 2' uit aan burgemeester Lenferink.

"Het wordt een avond met een gouden randje", weten de initiatiefnemers. Jacowies Surie, Inge Schouten en Ben Walenkamp vormen met elkaar Stichting TEGEN-BEELD. Ze noemen zichzelf 'tegendraads' en 'eigenwijs'. Die karaktertrekken komen terug in de door hen gekozen gedichten, waarvan er niet één makkelijk is, maar die allemaal wel wonderschoon in woord en beeld zijn.

Het idee van de muurgedichten is afkomstig van Stichting TEGEN-BEELD, die er ook uitvoering aan gaf. Hierdoor werd Leiden verrijkt met een museum, een openluchtmuseum. Voor iedereen toegankelijk en nog gratis ook. Nu het project is afgerond, willen Jacowies, Inge en Ben, nog eenmaal alle gedichten de revue laten passeren en de schoonheid ervan laten proeven door zoveel mogelijk mensen. De gedichten worden voorgedragen of gezongen in de originele taal, en door voordrachtkunstenaars-voor-één-dag, zo mogelijk uit het betreffende land. Dus uit China, Marokko, Indonesië en uit Zuid-Afrika. Daarnaast komen er tal van bekende en minder bekende Leidenaars voor het voetlicht, die tenminste één liefde delen: de liefde voor de poëzie.

De kwaliteit van de muurgedichten is - met dank aan de gemeente - verzekerd. In het onderhoud wordt voorzien. Om de gedichten nog toegankelijker te maken, zullen de teksten daar waar nodig, een Nederlandse vertaling meekrijgen. Het project van TEGEN-BEELD heeft eeuwigheidswaarde. De eerste 43 muurgedichten zijn in 1996 opgenomen in de bundel 'Dicht op de muur. Gedichten in Leiden'. Aanstaande dinsdag verschijnt ter gelegenheid van het voltooien van het project het tweede deel waarin auteur Marleen van der Weij de overige 58 gedichten bespreekt. Het eerste exemplaar wordt uitgereikt aan burgemeester Henri Lenferink, die er een gedicht uit zal voordragen. De bundel wordt uitgegeven door Burgerdijk & Niermans.

In 101 winkels in de Leidse binnenstad zijn de 101 muurgedichten uitgelicht. Beeldend kunstenaars uit Leiden hebben visueel commentaar geleverd op de gedichten. De deelnemende winkels zijn te herkennen aan een raamsticker. In de winkels en op www.muurgedichten.nl is de wandelroute langs de etalages en de kunstwerken te vinden.

De poëziemanifestatie van dinsdag is gratis toegankelijk en bereikt vanaf de terrassen op de Vismarkt en de Nieuwe Rijn een breed publiek. Zowel in poëzie geïnteresseerden als toevallige voorbijgangers, jong en oud, maken kennis met poëzie. Er worden net als voorgaande jaren meer dan 2500 bezoekers verwacht. Het evenement is ook per boot bereikbaar. Een bont gezelschap presenteert zich tussen 19.00 en 23.00 uur, zoals muziek- en theatergezelschappen, de Tuna Femenina Universitaria de Leiden, beiaardier Jacques Maassen, René Vallentgoed en Kuiper & Berbée.

(Cees Mentink in Het op zondag 26 juni 2005)


Op

'Wie nu nog zingt, krijgt vliegen in zijn mond'

Máxima kon niet. Jan Wolkers was er ook niet. En er waren ook geen ambassadeurs; die moesten allemaal verschijnen op de afscheidsreceptie van hun Amerikaanse ambtgenoot. Gelukkig was Leiden er wel. Te voet, met de fiets, in de boot; pratend, lachend, flirtend en luisterend.

Street Fable  speelde de avontuurlijke en spitse composities van Huub de Vriend geinspireerd op de Leidse Muurgedichten.

Street Fable speelde de avontuurlijke en spitse composities van Huub de Vriend geinspireerd op de Leidse Muurgedichten.

Op de zevende en laatste poëziemanifestatie van de stichting Tegen-Beeld stonden hun eigen muurgedichten centraal, die kunstwerkjes waar Leiden gaandeweg steeds trotser op geworden is. 101 zijn het er, en ze klonken niet alleen in 32 talen, maar sommige ook op muziek. Dat maakt de megahappening - want een lange, lange avond is het wel - een stuk behapbaarder. Het brengt ook de concentratie van de borrelaars weer tot een socialer niveau terug.

Van Amerikaanse pop (zoals Cees Schafrats verklanking van Shakespeare's dertigste sonnet) en levenslied (Dempsey's versie van het 'Chanson d'automne') tot ragfijn impressionisme (Anke Zuithofs vertolking van 'A son áme' van Pierre de Ronsard). En natuurlijk de avontuurlijke en spitse composities van Huub de Vriend, gebracht door Street Fable, waarvan de stevige, maar licht derangerende tango op 'Avond op het land' van Cees van Hoore misschien wel de mooiste was. Voor Street Fable was deze avond tevens een mooie gelegenheid hun dubbel-cd met vijftig muzikale muurgedichten plus het Noodvers van Jan van Hout (Leidens allereerste muurgedicht - op het Stadhuis) aan een groot publiek te presenteren.

Alle 'voordragers' waren Leids, én 'native speaker' en dat hield in dat voor de exotischer gechten de universitaire gemeenschap goed vertegenwoordigd was. De betekenis bleef voor de vele niet-meelezers vaak raadselachtig, al hielpen bijvoorbeeld de excellente voordracht van Bebete Indarta, die zeer beeldend 'Papel' van Drummond de Andrade aankleedde, of de magische zang van Ignatius Supriyanto in 'Serat Kalatidha' van Ranggawarsita.

Bebete Indarta gaf een zeer beeldende vertolking van 'Papel' van Drummond de Andrade.

Bebete Indarta gaf een zeer beeldende vertolking van 'Papel' van Drummond de Andrade.

Maar er waren ook zeer verstaanbare 'Leienaars'. Ad vanKaam, die van Maramasis 'Val' een Leids strijdlied maakte, waarvan de woorden langzaam uit elkaar dwarrelen en wegzinken; Koos Mentink, die met een prachtige dictie veelzeggend Jan van Houts 'Vruntscbap' voordroeg, en Willem Harteveld, die Van der Lubbes 'O, arbeid' tot een waar manifest maakte. Verder natuurlijk veel oude bekenden. Hans Heestermans, Anton Korteweg en de onmisbare Monique en Piet van Winden, die het geestige 'Jagadada' van Antony Kok brachten als een dadaïstisch 'Je t'aime - moi non plus'.

En dan waren er natuurlijk de echt Leidse dichters: Leo van Zanen (die evenwel niet uit eigen werk voordroeg), Cees van Hoore en Paul Marijnis. Van Hoore plaatste zijn gedicht nog vlug even in een traditie. Hij hief eerst een stukje Joan Baez aan, vervolgens een heel couplet uit Brels 'Vlakke Land', compleet met de van Brei afgeluisterde nasale snik in zijn stem, om te eindigen met zijn eigen, prachtige 'Avond op het land': "Wie nu nog zingt, krijgt vliegen in zijn mond." Paul Marijnis, een en al zwarte zelfspot, maar nuchter en overtuigend in zijn recitatie, smokkelde naast zijn 'Zwarte Zwanen' ook 'Spuugbeestje' in het programma. "Opgesloten in een klodder snot (...) zoekt zijn heil, als ik, in een poetica van lucht en kwijl." Toch vreemd dat Leidse dichters zo van dieren zingen ...

(Susanne Lammers in het Leidsch Dagblad van woensdag 29 juni 2005)


Op

En de sprekers waren:

Molly Ackerman, beeldend kunstenaar
Zina Anisimova, docent schilderkunst Pouskinschool Leiden
Touria Agrandi, student Arabische talen en cultuur
Peter Bootsma, raadslid D'66 gemeente Leiden
Nicole Carvajal, beeldend kunstenaar
Eileen Grace Cox
Richard Dieben, ondernemer
Pieter van Diepen, bestuursadviseur wethouder SZ
Mees Duifjes, student
Rolf Fänger, kinderboeken schrijver
Han en Ludy Foppe-Boekraad, neerlandici
Willem Harteveld, oud brandweerman
Hans Heestermans, lexiograaf
Rens Heruer, erelid 3 October Vereeniging
Griet Hofman-Devos, liefhebber
Cees van Hoore, journalist, dichter, schrijver
Bebete Indarte, columnist
Assad Jaber, docent Arabisch TCMO Universiteit Leiden
Marieke Jas, lid College van Bestuur ROC Leiden
Zsuzsanna Jegesi, organisatie culturele projecten
Lisa Johnson, directeur Stichting Leidse Studentenhuisvesting
Ad van Kaam, journalist Leidsch Dagblad
Yuksel Karakurt, consulent Stichting Meander
Sirtjo Koolhof, hoofd Bibliotheek KITLV
Anton Korteweg, dichter, directeur Letterkundig Museum
Titia Kruithof, student
Myriam Landard, docent Frans ROC Leiden
Peter Longbottom, ondernemer
Nandine Manson, predikant Waalse kerk Leiden
Paul Marijnis, dichter, schrijver
Pieter Meenhorst, internist
Har Meijer, huisarts
Fiorenza Mella, linguist
Koos Mentink, juwelier
Ingrid Moerman, voorm. conservator Museum De Lakenhal
Hans Olijerhoek, ondernemer
Willem Otterspeer, hoogleraar universiteitsgeschiedenis Leiden
Saruja Rath, research fellow IIAS
Olga Romanova, beeldend kunstenaar
Alexandra Sattler, student filosofie
Piet Schrijvers, emeritus hoogleraar klassieke talen
Toyoko Shimada, beeldend kunstenaar
Rindu Sintinjak
Mattea Spatharakis, lichaamsgericht psychologe
Ignatius Supriyanto, taalkundig assistent en docent Javaans en Indonesisch aan de opleiding TCZOA Universiteit Leiden
Soledad en Zulema Valdivia, studentes
Ruben Verhasselt, vertaler moderne Hebreeuwse literatuur
Rick van Vliet, liefhebber
Kathy van Vliet-Leigh, vrouw van
Piet en Monique van Winden, antiquaren
Tao Yue, International Programmes Officer & China Specialist International office Universiteit Leiden
Leo van Zanen, Leids dichter
Wim van der Ziel, cuisinier
Claudio da Silva Correa
Corine de Groot, beeldend kunstenaar
Ania Kosecka en Anna Klimczak, studentes
Martina RihovaPaz Gonzalez, universitair docent in Leiden
Annick en Josephine Dezitter, leerling Da Vinci College en moeder
Bert Leeuwe
Yeroen de Aldrey, leerling groep 7 Lucas van Leyden
Linda Erades, leerling Da Vinci College 
Saifi Sayed
Rachelle Conradie
Frans Panday, voormalig leraar
Stanley Bowes, straatmuzikant
Palmire Spoto, leerling Da Vinci College
A. Elicegui-Aramburu
Michael Bamidele, straatkrantverkoper
Nina Kroese
Ingrid van Troostwijk

Met muzikale bijdragen van:

Street Fable (Huub de Vriend) met speciaal optreden van Jacques Maassen op het carillon van het stadhuis!
Dempsey
Anke Zuithof
Tuna Femenina Universitaria de Leiden
Het Zingend Hart onder leiding van Ellen Looyestijn
Rick van Boekel
John Stelck en Hans Stoop
Cees Schafrat
Bombardemento
NV de Nieuwe Wanhoop
Dick Dallinga, Cees van Wetten, Sven Kruizinga, Siward Tacoma en Hans van der Veen
René Vallentgoed en Boris Vanderlek op sax

Overige bijdragen:

Jeugdtheaterschool Leiden
Kuiper en Berbee


Op Terug Home Terug naar de inleiding