Terug Home Opvolgend muurgedicht
Bookmark and Share

Paul Verlaine : Chanson d'automne - Herfstlied

Paul Verlaine : Chanson d'automne - Herfstlied


Dichter: Paul Verlaine, Frankrijk, Metz, 1844 - Parijs, 1896
Gedicht: Chanson d'automne - Herfstlied
Locatie: Pieterskerkhof 4, Leiden
Sinds: 1993 (nummer 7)

Frans
Chanson d'automne

Les sanglots longs
Des violons
De l'automne
Blessent mon coeur
D'une langueur
Monotone.

Tout suffocant
Et blême, quand
Sonne l'heure,
Je me souviens
Des jours anciens
Et je pleure;

Et je m'en vais
Au vent mauvais
Qui m'emporte
Deçà, delà
Pareil à la
Feuille morte.

Nederlands
Herfstlied

Droeve tonen
van violen
die in 't najaar klinken
laten mijn hart
in verlangende smart
verzinken.

De keel gesnoerd,
doodsbleek, geroerd
als klokken luiden,
denk ik nog aan
wat is gegaan
en wil ik huilen.

En ik moet voort
waar wind mij voert,
mee op zijn boze pad,
van hier naar daar,
als was ik  maar
een najaarsblad.

(vert. M.H. Teunissen)

Engels
Autumn song

The sobbing tones
of the violins
that autumn plays
wound my heart
with a languor that
lingers always.

Stifled and wan
the moment when
the tocsins toll,
I recall the ways
of the dear, dead days
and tears fall;

And I must go
where ill winds blow
without relief,
blown here, blown there
as though I were
an autumn leaf.

(vert. J. Brockway)


Op

Chanson d'automne op YouTube


Op

Body count in De Bonte Koe
Succesauteur Van der Vlugt situeert thriller in Leiden

Herfstlied, de nieuwe thriller van Simone van der Vlugt speelt zich af in Leiden. ‘Je kunt het niet altijd over je eigen woonplaats hebben.’

Simone van der Vlugt(foto afkomstig van haar website)

Simone van der Vlugt 
(foto afkomstig van haar website)

Van haar thrillers gingen er al meer dan een miljoen exemplaren over de toonbank. Simone van der Vlugt (1966), bekend van jeugdboeken en spannende boeken als De reünie en Blauw water, koos Leiden uit als achtergrond voor een verhaal van moord, angst en schrijnende liefde. De hoofdpersonages uit Herfstlied drinken biertjes in café De Bonte Koe of worden verliefd in restaurant Dartel. En wat voor onheilspellends vindt er plaats in de Oloroso?

Het is al de derde keer in een halfjaar dat Leiden prominent figureert in een misdaadroman. Kwelgeest (Corine Kisling & Paul Verhuyck) verhaalde over dood en verderf aan de Leidse universiteit, Via Cappello 23 (Christiaan Weijts) bracht ons een oversekste promovendus. Maar qua body count spant Van der Vlugt toch de kroon. Wat maakt Leiden zo geschikt voor de kwaadaardige letteren? ‘Ik heb het altijd leuk gevonden om voor een bepaalde, herkenbare stad te gaan’, zegt ze. ‘Ik hou er niet van als de plaats van handeling een heel algemeen karakter heeft. En je kunt het niet altijd over je eigen woonplaats hebben.

‘Ik was al eerder met deze stad aan de slag gegaan. Een eerdere versie van mijn eerste jeugdboek speelde zich af tijdens het Beleg van Leiden. Leiden heeft ook als voordeel dat het relatief dicht ligt bij Alkmaar waar ik woon. Je kunt het ook wel over Maastricht hebben, maar dat is dan meteen zo’n heel eind om te reizen.’

Heeft u nog research gedaan? ‘Ja, het hoofdpersonage werkt voor het Leidsch Dagblad. Toen ik ze om wat informatie vroeg, werd ik meteen uitgenodigd en toen ben ik een paar keer langs geweest op de redactie. En een kennis van me die rechercheur is, heeft het ook gelezen.’

Ook de muurgedichten komen erin voor. De titel is zelfs ontleend aan een gedicht van Verlaine. ‘Ik was op zoek naar een titel en dat kan best lastig zijn. Ik zag dat er een website was die al die gedichten verzameld had. En toen stuitte ik op het gedicht Herfstlied. Dat gaf de gemoedstoestand goed weer van het hoofdpersonage. Ze voelt zich ook een herfstblad dat maar voortgewaaid wordt door de wind. Je kunt natuurlijk ook kiezen voor een titel als “Wurgen in het bos” of “Schot in je nek” maar ik prefereer toch een nette titel.’

Nooit in de verleiding gekomen een brallende student in het verhaal te stoppen?
‘Een brandende student? Waarom zou ik? O, ‘brallende’, ach nee, dat zou het weer zo clichématig maken.’

‘In feite ben ik iedere hoofdpersoon zelf’, zei u ooit. Dus als hoofdpersonage Nadine eindelijk haar boek gepubliceerd krijgt, kon u uit uw eigen geluk putten. ‘O zeker, al heb ik nooit een schrijfcursus gevolgd en ging het mij iets beter af om gepubliceerd te worden. Ik schrijf vanaf mijn dertiende en heb mijn hele middelbareschooltijd verhalen naar uitgevers gestuurd ze allemaal netjes terugstuurden. Maar nu begrijp ik dat ook. Het waren niet meer dan vingeroefeningen.’

Simone van der Vlugt: Herfstlied.
Boekpresentatie in
Selexyz Kooyker
Dinsdag 20 januari, 19.30 uur
Gratis toegang. Plaats reserveren: 088-7353512 of 
klantenservice.kooyker@selexyz.nl

Wordt u zelf vaak benaderd als ingang tot een uitgever? ‘Toen ik nog een contactlink had op mijn website kreeg ik elke dag wel een manuscript opgestuurd. Of mensen komen naar lezingen en nemen hun manuscript mee. Ik zou er een dagtaak aan kunnen hebben.’

(Thomas Blondeau in de Mare nummer 16 van 15 januari 2009)

 
Op

Links    :

Op Terug Home Opvolgend muurgedicht